Wywiad Jennifer dla NY Times

JEŚLI Hollywoodzcy publicyści mieli zrobić listę kontrowersyjnych tabu młodej gwiazdy, mogłaby ona zwierać osobiste wady, pieniądze, grupowy seks i śmierć. Wszystko to było tematami, które aktorka Jennifer Lawrence przegadała ostatnio podczas śniadania. Było to jakby Louis C.K. w nieco urodziwszej formie.

„Cały czas byliśmy jak orgia, orgia, kto zamierza zobaczyć orgię, co zamierzamy zrobić, gdy będziemy jej świadkami, powinniśmy zerwać, byśmy mogli zostać zapewnieni, że jedno z nas będzie miało szansę zobaczyć orgię”, powiedziała o rodzinnym ujawnieniu się w „Sleep No More”, często pikantnego ujęcia w „Makbecie”, granego w Chelsea. (Nie widzieli orgii, co klan Lawrence uznał za byle co.)

Panna Lawrence, 22, myślała również o swojej własnej śmierci. Jej prawnicy pracują nas szkicem jej testamentu, ponieważ, jak wyjaśniła: „Teraz jestem bogata”. Nie, że nie wiedzieliście o tym; z następnym oddechem nazywa siebie wsiokiem z Południa i opisuje chodzenie do Walmarta na zakupy filmów Roba Schneidera. „Lubię tworzyć filmy, ale nie oznacza to, że chcę oglądać czarno-biały, potwornie nudny” – w tym momencie dodała z sarkazmem słowo, którego nie można wydrukować w gazecie – „film niemy”, powiedziała.

Jej ekranowe postacie są często oznaczone ich kamiennym postanowieniem, nie ich elokwencją, ale osobiście panna Lawrence jest tego przeciwieństwem, niefiltrowaną pyskującą osobą, która wygląda jak kalifornijska królowa balu lat ’70 i mówi jak skate. W ciągu zaledwie dwóch lat dokonała niezwykłego skoku od aktorki postaci filmów niezależnych do bohaterki kina akcji, zwinnie powtarzając cykl, podczas zachowywania jej prawdziwie dziewczęcego uroku.

Wybiła się jako nominowana do Oscara aktora za zagranie stoickiej nastolatki z Ozarks w „Do szpiku kości” (2012) oraz jako gwiazda box office z „Igrzyskami śmierci” w tym roku, pojawi się następnie w najbardziej pyskatej roli do tej pory w „Silver Linings Playbook” Davida O. Russela.

W filmie, który pojawi się w kinach w piątek, gra Bradley Cooper jako licealny nauczyciel z Filadelfii, który załamał się po odkryciu romansu swojej żony. Panna Lawrence jest niestabilną, zwariowaną na punkcie seksu wdową, którą on spotyka po tym, jak opuszcza szpital psychiatryczny. Dodaj Roberta De Niro i Jacki Weaver („Animal Kingdom”) jako jego pogrążanych w obsesji wobec Philadelphia Eagles rodziców oraz Chrisa Tuckera jako niecierpliwego przyjaciela i cała afera staje się ucieszną komedią. Ale Pan Russe, który adaptował scenariusz z powieści  Matthew Quicka z 2008 r., dodaje ostrości i patosu, rysując wczesną chwałę dla przedstawionego romansu, choroby psychicznej i rodzinnej dysfunkcji z humorem i ryzykiem.

Film wygrał nagrodę publiczności na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto, zwiastun sukcesu w sezonie nagród. (Oscarowi wielcy niszczyciele „Slumdog. Milioner z ulicy” oraz „Jak zostać królem” również cieszyli się tym prestiżem.) Nakręcony zanim stała się popularna grając Katniss Everdeen, czempionkę z łukiem w „Igrzyskach śmierci” (ale po tym, jak pracowała nad tym obrazem), „Silver Linings Playbook” znowu przynosi pannie Lawrence rozmowy o statuetce.

Pan Russel, poruszając się wysoko po swoim sukcesie z filmem o boksie, który zdobył Oscara „The Fighter”, miał swój wybór dla głównych ról, choć musieli zdać egzamin z Harvey’em Weinsteinem, producentem filmu. (The Weinstein Company zakupił prawa do filmu zanim książka została opublikowana oraz producentami byli Sydney Pollack i Anthony Minghella, powierzając pomysł Panu Russelowi po ich śmierci, adaptował go jeszcze przed filmem „The Fighter”). Początkowo zmartwiony, że Panna Lawrence jest za młoda, by zagrać obiekt zainteresowania – Pan Cooper ma 37 lat – Pan Russel powiedział, że zdobyła go przez swoje przesłuchanie, przeprowadzony częściowo przez Skype’a. „Jest ekspresyjność w jej oczach i jej twarzy, na którą wiele gwiazd musi pracować, jest to niezależne od wieku”, powiedział.

Choć postać, Tifanny, przeszła pewne transformacje. Na początku miała być Gotką, więc Panna Lawrence przefarbowała swoje włosy na czarno. „Nakręciliśmy testy ekranowe z jej ciemnym gotyckim makijażem i tymi punkowymi sukienkami w kratę, które noszą, a Harvey po prostu oszalał”, powiedział Pan Russel. Panna Lawrence zachowała ciemne włosy i niektóre inne elementy. „Sposób, w jaki nosi się z sobą, Gotycki krzyż – wszystkie te rzeczy wypełniają jej postać, która jest być może najbardziej porąbaną dziewczyną w budynku, ale również jest najpewniejsza siebie”, powiedział Pan Russel.

„Jennifer”, dodał, „jest jedną na najmniej neurotycznych osób, jakie znam” i ta pewność, połączona z przebłyskami wrażliwości, jest cechą, którą dzieli z postacią. „Zawsze oferuje swoją opinię. Nigdy nie boi się mówić do kogokolwiek o czymkolwiek i co więcej, nadal może również zawrócić i powiedzieć 18-letnie ‚nieważne’. To ich wersja bycia wrażliwym.”

W rzadki wolny weekend od kręcenia drugiej części „Igrzysk śmierci” w Atlancie, Panna Lawrence zaszyła się w pokoju hotelowy SoHo z szerokim widokiem na Dolnym Manhattanie. W czarnych dżinsach i białym topie usiadła ze skrzyżowanymi nogami lub rozłożyła się na brzegu łóżka, nadal nieposłanym, jedząc śniadanie i rozmawiając na temat jej życia z wieloma chwilami czarnego humoru. Doprowadzenie do perfekcji sarkazmu byłoby zrozumiałe, „to moja rzecz numer jeden, na którą muszę popracować”, powiedziała.

Przypisuje Panu Russelowi pomoc w znalezieniu siebie w zmiennej osobowości Tiffany. „David jest w środku każdą z tych postaci”, powiedziała. Przekonał ją nawet do mówienia niższym tonem – wyczyn, ponieważ nie lubi jej naturalnie głębokiego głosu. „Myślę, że brzmię jak pustelnik”, powiedziała, „głęboki, palący jak komin pustelnik”.

Panna Lawrence nie ma skrupułów jeśli chodzi o jej 180-centymetrowej fizyczności. „Poradnik pozytywnego myślenia” zawiera bardzo dokładnie ułożony numer taneczny, co sprawiło, że się denerwowała. „Kiedy tańczę, jestem jak tata na balu”, powiedziała. „Nigdy nie rozumiałam moich bioder. Od okresu dojrzewania czułam w pewnym sensie, że się nie rozumiemy.” Po nakręceniu pierwszych „Igrzysk śmierci” została poproszona przez Pana Russela, by przybrała na wadze do roli. „A ja na to ‚Do diabła, tak!’”, powiedziała. „To nigdy nie zdarza się w filmie”. Ale Tiffany spędza większość swojego czasu w strojach treningowych, z wieloma zbliżeniami na jej figurę. „Przez chwilę myślałam, że to był facet od kamery”, powiedziała, „A potem zdałam sobie stawę: oczywiście, David”.(„Jedną z rzeczy, którą w niej kocham jest jej kobiecość, i w jej osobowości i w formie”, powiedział Pan Russel).

Potem nastał, jak nazwała go, „dzień cycków” w marcu, kiedy pojawiła się na podpisywaniu książek w siedzibie Barnes & Noble na Union Square, nosząc szmaragdową sukienkę z głęboki, głębokim dekoltem. „Ta sukienka wyglądała świetnie”, powiedziała. „A potem, kiedy usiadłam przy tym stoliku, jedyną rzeczą jaką mogłeś zobaczyć były krzyczące dzieci i  jej piersi około sześciu cali nad stołem”.

Jej życie zmieniło się głęboko i nagle z „Igrzyskami śmierci”, adaptacją pierwszej w bestsellerowej trylogii Suzanne Collins powieści dla młodych ludzi o dystopijnym społeczeństwie, gdzie dzieci są poświęcane w dorocznych dożynkach. Fani i krytycy debatowali, czy Panna Lawrence jest odpowiednia do tej roli, narzekając online na jej fizyczną i względny status nowej. Ale film, wyreżyserowany przez Gary’ego Rossa zarobił ponad 400 milionów dolarów i uczynił Pannę Lawrence jedną z najlepiej zarabiających bohaterek akcji wszech czasów. Sprawiło, że jednej nocy stała się celem paparazzi. „Staje się to przytłaczające, gdzie płaczę w moim samochodzie, ale nie w punkcie, gdzie nie chcę robić tego, co robię”, powiedziała.

W planach są kolejne trzy filmy „Igrzysk śmierci”: „W pierścieniu ognia” i „Kosogłos” część 1 i 2, wszystkie wyreżyserowane przez Francisa Lawrence’a („Jestem legendą”). Jego styl, mówi Panna Lawrence, jest bardziej fantastyczny niż Pana Rossa, ale obaj pozostają wierni książką, co jest koniecznością z tak oddaną bazą fanów. „Jest to również coś, z czego jestem dumna”, powiedziała. „Jak, nie chcę być wkurzona, kiedy facet przy barze mówi ‚Niech los zawsze ci sprzyja’”.

Dorastała w rodzinie, pracując na farmie koni swoich rodziców i obozie dla dzieci na przedmieściach Louisville, Kentucky. Nadal blisko ze swoimi dwoma braćmi – walczyli w zapadach – jest równie zabawna na planie. Nosi białą bliznę na swojej dłoni, która, jak mówi, pochodzi od aktora z „W pierścieniu ognia” Woody’ego Harrelsona grze palec-wąs, którą wymyśliła i nazwała Sanchez. „Właściwie mnie nie ugryzł; wpadłam na jego zęby”, wyjaśniła, jakby to miało sprawić, że brzmiało to lepiej. Przygotowując się do ciężkiego emocjonalnie momentu, włączającego śmierci dzieci, „Położyłam gumkę recepturkę na swoim nosie, by sprawić, że będę wyglądać jak świnia, a potem wyszłam i zrobiłam tą scenę”, powiedziała.

Stając się pełnoletnią, Panna Lawrence życie teraz w mieszkaniu w Los Angeles i jest w głównej mierze w związku na odległość e swoim chłopakiem, z którym jest już dwa lata, brytyjskim aktorem Nicholasem Houltem, jej kolegą z planu filmu „X-Men: Pierwsza klasa”. (Wkrótce powróci w roli niebieskoskórej Mystique). Ale z pieniędzmi z kinowych hitów czy bez nich, nada spłaca swojego Volkswagena. „Spłacam swój kredyt”, powiedziała dumnie.

Jej ojciec, Gary, wpadł do pokoju, by upewnić się czy już wstała, donosząc dodatkowy kubek kawy Jej mama, Karen, służy jako pomoc w wyborze ról; to na doradziła swojej córce przeczytać „Do szpiku kości”, „Igrzyska śmierci” i „Glass Castle”, wspomnienie Jeannette Walls, w którym ma nadzieję zagrać Panna Lawrence.

Zaczęła grać jako nastolatka, pojawiając się jako rozdrażniona nastolatka w sitcomie TBS „The Bil Engvall Show”. Ale jej pierwsza główna rola ekranowa – jako Ree, biedna dziewczyna próbująca utrzymać razem swoją rodzinę w filmie Debry Granik „Do szpiku kości” – to był jej przełom. „W  czujnym, precyzyjnym i cicho heroicznym występie Panny Lawrence, Ree jest jak współczesna Antygona, tworząc etyczne żądania, które są jednocześnie całkowicie spójne i potencjalnie fatalne”, napisał w swojej recenzji A.O. Scott w New York Times.

Panna Lawrence nigdy nie miała trenera lub nauczyciela aktorstwa. „To dlatego mogę iść przez życie wolna jak idiota: ponieważ nie mam pojęcia, co robię”, powiedziała, śmiertelnie poważnie. Ale Pan Ross, który obsadził ją w roli Katniss, powiedział, że potrzebowała nieco treningu. „Nie czyniła tego dla siebie zbyt skomplikowanego”, powiedział. „Nie ma nic zbliżonego do procesu dogadzania sobie. Jest bardzo zrelaksowana, rozmowna, jest niemal częścią ekipy w pewnym sensie, ponieważ jest tak pewna tego, co robi. Nie ma wielu rzecz, którymi mogłaby się denerwować”.

Została wytrącona z równowagi przez jej nominację do Oscara w kategorii Najlepsza Aktorka w wieku 20 lat. „Było tak wiele, tak szybko” powiedziała, zaczynając od 12-godzinnej serii wywiadów, które nastąpiły po ogłoszeniu nominacji. „Było to mniej więcej tak: Po prostu chcę poczuć, jakby to naprawdę się wydarzyło. Czuję się bardzo zajęta. Czuję się bardzo zmęczona i zmęczona mówieniem o sobie co jest bardzo dziwne”, powiedziała. „To uczucie podobne to PMS, kiedy coś jest tak dobre, że jesteś smutny, że nie możesz w pełni to wziąć i cieszyć się tym”. Przegrała na rzecz Natalie Portman w „Czarnym Łabędziu”.

Ale po ceremonii „mogłam się tym cieszyć”, powiedziała, „wchłonąć to i podpisywać się nazwiskiem ‚Nominowana do Nagród Akademii Jennifer Lawrence’ na wszystkim.”

I miała okazję podzielić się swoimi pamiątkami, jak M&Msy z jej zdjęciem na nich. „To była dosłownie prawdopodobnie najfajniejsza rzecz, jaką zobaczyłam”, powiedziała. „Byłam jakby: ‚Wiecie co? To wszytko jest warte’ po zobaczeniu tych M&Msów”.

Jeśli jest, jak mówi dyplomatycznie większość aktorów, mieć wystarczające szczęście, by być ponownie nominowanym, Panna Lawrence lepiej rozumie ten proce. Tym razem, powiedziała „Chcę pizzę z moją twarzą na niej.”

tłumaczenie: Gianna dla hungergames.pl
źródło