Jennifer Lawrence pojawi się na październikowej okładce magazynu W, ale już teraz pojawił się z nią wywiad, który w pełni przetłumaczony możecie przeczytać poniżej.
Grasz szaloną wdowę w Silver Linings. Technicznie, jesteś za młoda, by grać tę postać. Miałaś przesłuchanie?
Tak. Ale mi to nie przeszkadzało. Ludzie zawsze martwią się, że jestem nieodpowiednia do roli: zazwyczaj jestem za młoda – lub w przypadku Katniss, myśleli, że jestem za stara. Byłam blondynką, a Katniss jest brunetką. Tak wiele problemów. Było wiele rzeczy, które po prostu zamietliśmy pod dywan.
Punktem kulminacyjnym w Silver Linings jest wielka scena taneczna z Bradley’em Cooperem, który gra twojego możliwego chłopaka. Czy tańczyłaś przed tym filmem?
Jestem tak kiepską tancerką [śmieje się]. Nie mam wielu talentów: nie jestem dobrą kucharką, nie potrafię sprzątać i szyć. Jedyną rzeczą, którą robię dobrze jest strzelanie z łuku – czego nauczyłam się dla Igrzysk Śmierci i prawdopodobnie nigdy mi się nie przyda – i aktorstwo. Wyobraź sobie mnie 100 lat temu: byłabym niepotrzebna.
Mogłabyś grać! Chociaż nie było wtedy takich filmów jak X-Men. Czy musiałaś być nago i na niebiesko w czasie przesłuchań do X-Mena?
Nie w czasie przesłuchania, ale był taki moment, kiedy pomyślałam, że będę musiała pomalować sobie twarz i rozmawiać na Skype’ie z reżyserem i powiedziałam nie. Pierwszy test, kiedy pomalowali mnie na niebiesko, zajął 8 godzin. Mogłam stać, opierać się o coś lub siedzieć na rowerze naga, kiedy oni mnie malowali. Nie zostało we mnie wiele skromności po X-Menie – miałam niebieski kolor w miejscach, z których istnienia nie zdawałam sobie sprawy. Po tym wszystkim mogłam chodzić nago z łuskami zakrywającymi moje prywatne części, otoczona przez mężczyzn. To leczy cię ze wszystkich zahamowań.
Skończyło się na tym, że zaczęłaś nienawidzić niebieski kolor?
Nie do końca, ale naprawdę zostawiałam niebieski kolor wszędzie. Hotel w Londynie nie oddałby mi kaucji, ponieważ sprawiłam, że ich wanna była niebieska. Zrobiłam to również wiele razy na siedzeniach toalet na planie. Nazywaliśmy to „stawaniem się zMystique’owanym”.
Po nakręceniu X-Mena, trafiłaś prosto w szaleństwo Oscarów. Miałaś nieco zabawny na Rozdaniu Nagród Akademii?
To honor i przytłaczający komplement, ale jest to również dość dziwna rzecz. Nagle jesteś na tych wszystkich imprezach i wszyscy są sławni, a ty czujesz się jak palant. Zanim miały miejsce właściwe Oscary, miałam tak dość przymiarek i trenów oraz gorsetów, a ludzie pytali „Co zamierzasz założyć?”. Musiałam przejść na dietę, ponieważ na tych wszystkich imprezach był szampan i przystawki. Tyle jadłam! Myślę, że nosiłam dwa Spanx’y w nocy nagród.
Kiedy byłaś na Oscarach, czy wiedziałaś już, że zagrasz w Igrzyskach śmierci?
Moja mama rozmawiała o Igrzyskach śmierci na czerwonym dywanie na Rozdaniu Nagród Akademii, co było czymś, o czym mówiłam jej milion razy, by tego nie robiła. Jest jak Dina Lohan! – ale ma dobry gust.
Jak tylko otrzymałaś rolę Katniss, zaczęłaś trenować. Przeczytałam gdzieś, że jesteś tak dobra z łukiem i strzałami, że mogłabyś wziąć udział w zawodach łuczniczych na Olimpiadzie.
Naprawdę kocham łucznictwo. Mogłabym kogoś zabić z łukiem i strzałami, jeśli tylko osoba ta nie ruszałaby się! Z Igrzyskami śmierci byłam naprawdę zdenerwowana zapisaniem się do takiego dużego franchise’u. Bałam się, że Katniss przyćmi każdą inną postać, jaką spróbuję zagrać. Ale kocham Katniss i nie zabrała tak wiele z mojego życia, jak myślałam, że mogłaby.
Tiffany w Silver Linings bardzo różni się od Katniss. Lubi wyzwania i początkowo jest odpychająca. Masz podobny charakter do niej?
Nie. Nie muszę ich lubić – wiele osób nie lubi siebie samych. Miło jest być nielubianą przez publiczność. To wyzwalające nie mieć widowni po swojej stronie.
Zaczynałaś tak młodo – przybyłaś do L.A. mając około 15 lat. Jednym z twoich pierwszych filmów był The Poker House, a twoja postać została w filmie zgwałcona. Czy to było traumatyczne?
Nie. Ukryłam scenariusz Poker House przed moimi rodzicami, bym mogła wziąć udział w przesłuchaniach. Gdy dostałam rolę było już za późno. Musieli pozwolić mi to zrobić. Podczas kręcenia sceny gwałtu moja mama była tam. Nie przeszkadzało mi to. Miałam wielkie jaja w tym wieku – typowy rodzaj uporu, który przychodzi z byciem nastolatkiem. Zaczynałam bez strachu, a teraz jestem przerażona.
To nie jest prawda.
Jest i nie jest. Stajesz się bardziej świadomy swojej śmiertelności, kiedy stajesz się starszy. Kiedy jesteś młodszy wskakujesz na każdego dzikiego konia. Potem stajesz się nieco starszy i zdajesz sobie, jak kruche jest życie i jesteś ostrożniejszy.
Brzmisz tak staro. Masz 22 lata!
Przeszłam przez wiele. Mam na myśli to, że byłam naga i pomalowana na niebiesko! [śmieje się]. Prawdę mówiąc, wiele się wydarzyło w krótkim czasie.
Co sądzisz o przemyśle filmowym i zmianach w Los Angeles?
Niestety, nie mogę dłużej mieszkać w Los Angeles. Nie rozumiem jak aktorzy mogą to robić. Nie masz tam żadnego życia. Jesteś wszędzie śledzony. Nie ma tak nigdzie na świecie. Nie chcę zostać w L.A. i zacząć myśleć, że to rzeczywistość – ponieważ jest to dalekie od normalności. Ale nadal kocham filmy. Po prostu będę je kochać z Kentucky, Pragi lub innego miejsca.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz